Maiatzean bero itogarriko boladak izan genituen jada, seinale txarra… Hainbeste non udaren etorria alerta pare batekin estreinatu den ofizialki, muturreko tenperatura altuak eta iraunkorrak aurreikusita, azken egunotan ari ginen alerta laranjaren larritasuna gorrira igotzen. Gehitu dezagun saihestezin den hego haizea eta akabo, ezinezkoa mendi-buelta bat disfrutatzerik ere.
Ze, adibidez, Aiako Harrian, Hirumugarrietako aldapak igotzen ginen heinean, gero eta bero gehiago sentitzen zen, deitzen den murgiltze termikoa famatuagatik akaso. Beraz, buelta-eman erabaki genuen, hasitako ibiladia beste une baterako uztea. Ze, edozein alerta zabaldurik, zuhurtzia aholkularik onena da. Dena den, oro har, aholkulariari errespetu gutxi.
Bestalde, komunikabideetan aipatzen ari den goi-zifra kezkagarri ikusita, maiatzeko estatistiketan, kopuru orokorretik, bero-kolpe batekin zuzenean lotutako kaltedun eta heriotzak bereizten diren ezagutzea interesgarria izango den. Primeran gogoratzen dut duela urte batzuk izandako abuztua kiskalgarria -gero egiaztatu dut 2003koa izan zela-, non egun bakar batez ere beroak etenik eman ez zuen.
Frantzian bereziki, izandako errekorreko hilen zifra ofiziala benetako tragedia iruditu zitzaidan: 15.000 hildako. Dirudienez, esperoko bero-boladek orduko hartan erregistratutakoen intentsitate bera izan dezakete. Hainbesterainokoa, gainera, non gobernu frantsesak Krisi Kabinetea aktibatu baitu dagoeneko, iritsi daitekeenari aurrea hartzeko. Ez, ez da txantxetako gauza…
Ezta ere Eusko Jaurlaritzako Segurtasun Saileko Larrialdiei Aurre Egiteko eta Meteorologiako Zuzendaritzak, baita Nafarroako bere homonimoak ere, zabaldutako autobabesa-neurri eta gomendioak, iragarritako ekintzak edo oraindik hartzeko dauden beste erabakiak, bero-alertari erantzun eraginkorra emateko.
Edozein alerta-egoeratan arriskua ez da mehatxu abstraktu bat, erreala da. Ondorioz: gu informatzea eta babestea. Eta informatzen eta babesten gaituen aginteei arreta eskeintzea. Guztion onerako.