Espainiako Diputatuen Kongresuak beste erreforma konstituzional bat bizkortu berri du aurtengo martxoaren amaieran, Ibiza eta Formentera uharteek bakoitzak bere senataria aukeratu ahal izateko, bat partekatu beharrean. EAJk ez zuen espero erabakitzeko eskubideari eta lurralde ereduari buruzko zuzenketak arrakastatsuak izatea, edo Espainiako Parlamentuak onartzea ere. Hala ere, bere proposamenen eztabaida eta bozketa ez ziren baimendu ere egin, Kongresuko gobernu batzordeak berriro ere blokeatu baitzituen, haien izapidetzea eragotziz. Hori ez zen PPren botoekin bakarrik egin, baita PSOEren botoekin ere, zeinak gehiengo plurinazional bati esker gobernatzen duen.
Mikel Legarda diputatuak, EAJko bozeramaileak, “bidegabekeri guztiz antidemokratiko” hau salatu zuen osoko bilkuran egindako hitzaldian. EAJk batzordea kritikatu du “patata bero” honen arduraz muzin egiteagatik, aitzakia: EAJren hainbat proposamen erreforma konstituzional prozesu konplexuago baten bidez gauzatu beharko liratekeela argudiatuz.
EAJk kritika politikoa onartu eta espero zuen, ez zuen bere zuzenketak onartzea espero. Hala ere, osoko bilkurako eztabaida bat ere ez baimendu izana guztiz bestelako kontua da. PPko eta PSOEko kideentzat, 2024an adierazi genuen bezala, demokrazia batean, forma ere baleko mamia da.
Hau oldarkortasun antidemokratikoa izan da, zioen Mikel Legardak. Honela jarraitu zuen: demokrazia bat gehien itsusitzen duena jendeari hitz egitea eragoztea da, alde batera utzi gabe, noski, bozketa bat egin daitekeela egokitzat jotzen den moduan eta bozketa horren emaitza guztiek errespetatu behar dutela. Ez ahaztu konstituzioak pluralismoaren emaitza direla, legeak ez bezala, hauek gehiengoaren emaitza baitira.
EAJk, ohi bezala, bere eskaera tradizionalak mahai gainean jartzen ditu, ez die bere jarrerari uzten. Ez zuen, beraz, espero inolako arrakastarik izango zutenik. Erabakitzeko eskubidearen alde negoziatuaren eskubidea eta babesteko mekanismo sorta bat proposatu zituen. Baina… alferrik.