Nerabetasunean txakur bat izateak, lagun egiteaz gain, gazteen osasun emozionala eta jendetasuna ere indartzen ditu. Suposatu zitekeen zerbait izan arren, orain arte ez zegoen garbi zeintzuk ziren onura horiek emateko arrazoiak.

Japoniako Azabu Unibertsitatean egin berri duten ikerketa batek zalantza hori argitze lagundu du. Ikerketaren arabera, gakoa ahoan ditugun bakterioetan dago. Izan ere, egiaztatu ahal izan denez, txakurra duten nerabeek aho-mikrobiota ezberdina dute eta arratoiekin egindako ‘Science’ aldizkarian argitaratutako ikerketa ezberdinek ondorioztatu dutenez, mikroorganismo horiek gure jokabide sozialean eragin dezakete.

Kukusuiren taldeak aurreko ikerketetan aurkitu ahal izan zuenez, txakur batekin hazten diren gazteek lagunarteko eta gizarte-laguntzako trebetasun hobeak garatzen dituzte. Beste zenbait ikerketatan ikusi ahal izan denez, txakurra duten gizakiek hesteetako mikrobiotan aldaketa esanguratsuak dituzte. Baina ikerketa berri hau da, lehenbizikoz, bakterio horiek gure jarreran izan dezaketen eragina aztertu duena.

13 urterekin txakur batekin bizi ziren nerabeek isolamendu, delituzko jokabide eta agresibitate arazo gutxiago izan zituzten hurrengo urtean.

Aurkikuntza bereziki esanguratsua da nerabetasunean garuna oraindik garatzen ari delako. Etapa honetan ematen diren elkarrekintza sozialek bizitza osorako arrastoa utzi ohi dute, bereziki zirrarak eta harremanak kontrolatzen dituzten eremuetan. Aurkikuntza honek maskoten, mikrobioen eta ongizate psikologikoaren arteko harremana ulertzeko bide berri bat zabaldu du.

Arazo gutxiago, trebetasun sozial gehiago

TakefumiKikusuik zuzendu duen taldeak txakurrekin bizi ziren ia 350 japoniar gazteren bizitzak aztertu ditu. 13 eta 14 urte bitarteko gazteek beren jarreraren eta osasun mentalaren inguruko galdetegi bat erantzun behar izan zuten.

Lanak erakutsi du txakurra zuten gazteek arazo sozial gutxiago, isolamendu gutxiago, jokabide oldarkor gutxiago eta delituzko portaera gutxiago zituztela. Gainera, hobekuntza nabarmenena trebetasun sozialetan izan zen: komunikazio hobea, lagunak egiteko erraztasun handiagoa eta harreman egonkorragoak. Ikertzaileek baztertu egin dute desberdintasun horiek beste faktore batzuen ondorio izan daitezkeenik, hala nola, sexuaren, familiaren diru-sarreren edo anai-arreben kopuruaren ondorio. Txakurrekin bizitzearekin harremana duen aldagai bat zen aldea eragiten zuena.

Puntu horretara iritsita, ikertzaileek hipotesi bat planteatu zuten: eta eragin positibo hori bakterioen eraginez izango balitz? Izan ere, aurretik egindako beste hainbat ikerketek agerian utzi dutenez, txakurrekin bizitzeak pertsonen hesteetako mikrobiota alda dezake, etxea partekatzeak gizakien eta animalien arteko mikroorganismoen trukea errazten baitu.

Hortaz, ikertzaileek nerabeen txistu-mikrobiota aztertu zuten eta txakurrekin bizi ziren horien eta txakurrik gabe bizi ziren horien artean alde esanguratsuak zeudela aurkitu zuten. Zehazki, Streptococcus generoko zenbait bakterio ugariagoak dira txakurrekin bizi diren horien artean. Gainera, egiaztatu ahal izan denez, zenbat eta ugariago izan bakterio horiek orduan eta arazo gutxiago gazteen artean.

Arratoiak

Mikrobiotan hautemandako aldaketa horiek jokabide sozialean eragin zezaketen ala ez zehazteko, ikertzaileek nerabeen ahoko bakterioak (txakurrak zituzten horienak eta txakurrak ez zituztenenak) txertatu zituzten ingurune esteriletan hazitako laborategiko arratoietan.

Emaitzek azaldu zutenez, txakurrekin bizi ziren nerabeen bakterioak jaso zituzten arratoiek interes sozial handiagoa erakutsi zuten: beste arratoiak usain egiteko joera handiagoa zuten, denbora gehiago ematen zuten beste arratoiekin elkarreragiten eta distantzia handiagoak egiten zituzten beste arratoi batzuekin egoteko.

Emaitzek nolabaiteko mekanismo biologiko bat izan daitekeela iradokitzen dute. Bakterioek jokabide sozialean eragin dezaketela dirudi eta ez dira txakurra izatearen albo ondorio bat.

Milaka urtez elkarrekin bizi-tzearen ondorioa

Emaitzen arabera, txakur batekin familian bizitzea mikrobiotaren aldaketekin lotzen da, eta horrek osasun mentala, enpatia eta jokabide prosoziala erraztu ditzake.

Onura horiek gizakien eta txakurren arteko dozenaka mila urteko elkarbizitzaren emaitza izan litezke, eta horrek bi organismoak eta haien mikrobio-komunitateak elkarrekin egokitzea ekarriko luke. Etxekotzeak ez zuen txakurren jokabidea bakarrik eraldatu, gure barneko ekosistema mikrobianoa ere moldekatu ahal izan zuen.

Azterlanaren egileek diotenez, mikrobiotak gizarte-ongizatearekin duen lotura ulertzeak ateak ireki diezazkioke mikrobioman oinarritutako prebentziozko esku-hartzeak edo terapiak garatzeari, bereziki baliagarriak baitira nerabezaroa bezalako etapa kaltebera batean.

Hala ere, ohartarazi dute oraindik ezin dela ziurtasunez zehaztu ikusitako aldaketak zuzenean txakurrekin kontaktuan egoteagatik edo lotutako beste faktore batzuengatik izan diren, hala nola bizimoduan izandako aldaketengatik. Gainera, ikerketa Tokion bakarrik egin zen, eta, beraz, beste herri batzuetan ikerketa gehiago egin beharko dira aurkikuntza horiek baieztatzeko.

Lan horrek agerian uzten du gizakien eta txakurren arteko dozenaka mila urtetako bizikidetzak aztarnak utzi dituela, eta zientzia ez da ia deszifratzen hasi. Eta antzinako harreman horrek aplikazio zehatzak izan ditzake osasun mentalean.