Beste behin ere, gure irudia argi islatuta ikusten dugu alde batera utzi nahi genituzkeen ispilu batzuetan, baina ezinezkoa, hau da, ezjakintasun militantearena, lotsagabekeria politikoarena eta, azkenik, cum laude hipokrisiarena. Oraingoz, hainbat gertakarik arratoiak eta saguak gaurkotasunaren erdigunean jarri dituzte, diskurtso mediatikoaren jabetuz eta beldurraren botoia aktibatuz, zeina librea baina erraz manipulagarria baita.
Ea ba, dakiguna: hantabirusa, karraskariek transmititutako birus bat, da luxuzko gurutzaontzi bat legenardun-itsasontzi bihurtzeaz izanaren erantzulea Atlantikoko urak zeharkatuz, porturatzeko aukerarik gabe, ezta hurbiltzeko ere. Kanarietako uretan ainguratu ondoren, azkenean atzerritako bidaiariak ebakuatu eta aberriratu dituzte, eta espainiarrak Madrilgo Gómez Ulla ospitalera eramanak izan dira, berme osasun eta logistika guztiekin. Ontzia, herbehereetar banderakoa, etxera bueltatzen da.
Hauek dira gertaerak. Eta OMEren ebazpenak -inoiz ez ukotzaileen edota AAren burutazioak- ebidentzia zientifikoak dira, zeinen gainean jarduteko protokolo zorrotzak oinarritzen dira nazioarteko eta bertako erakundeen ekintzak koordinatuz. Horren aurrean, su-eragileak bailiran, batzuen infantilismoa, besteen arinkeria eta etengabeko kanpainan zeuden zenbait arduradun politikoren adierazpen nahita gehiegizko eta gezurrezkoak altxatzen dira, alarmismoa eta liskarra elikatuz.
Azkenik, baita cum laude hipokresia aipatu dut ere. Hau da, alde batetik, Hondius, ultra-luxuzko gurutza-ontzi esklusibo bat, goi-mailako milioidunari irisgarri soilik, karraskari-gorozkiek kutsaturik eta azterketa publiko baten umiliazioaren eraginpean, hori bai, adeitsua, odolik egin gabe, krisia kudeatzeko beharrezkoa den ekintzak azkar, garaiz eta eraginkor mobilizatu direla.
Eta bestetik, behin eta berriz kolpatzen nauen galdera batek: zertaz hitz egingo genukeen hantabirusak kutsatutakoak haiek ez balira, pateran bidaiatzen ohi direnak baizik. Erantzunik?
